Ambarawa Spoorwegmuseum - Museum Kereta Api
 

mbah - moeder; rawa=moeras.

Ambarawa (ca. 12-15 km verwijderd van Salatiga) was een belangrijke legerplaats tijdens de Nederlandse koloniale periode. Hier bevond zich ook het fort Willem I. 

Het was - zowel om economische als militaire redenen - door het spoorwegennet van de Nederlands Indische Spoorwegmaatschappij (NIS)  verbonden met Semarang en met Jogjakarta:

1. de lijn Kedungjati - Ambarawa - die officieel werd geopend op 21 mei 1873
De stations die zich op dat traject bevonden waren: Kedungjati - Tempuran - Gedongdalem - Bringin - Tlogo- Tuntang - Ambarawa.
2. de lijn Secang - Ambarawa,  die het militair centrum in Purworejo-Magelang verbond met die van Ambarawa. Voor dit traject moest, tussen Gemawang en Jambu, een tandradspoorweg van acht kilometer op een heuvel met een stijgingspercentage van 65% worden aangelegd. Deze lijn had een spoorbreedte van 1.067 mm en werd geopend op februari 1905.
Een deel van dat traject, tussen Bedono en Jambu, wordt nog wel gebruikt voor de tandrad-stoomlocomotief uit Ambarawa, maar alleen voor toeristen.
Deze toeristische Railway Mountain Tour rijdt van Ambarawa naar Bedono (ca. 10 km) waarvan 489 m tandradbaan.  Ambarawa ligt op een hoogte van 474 meter boven zeeniveau, Bedono op 711 meter.

Tandradbaan Tempoeran  (Tempuran) bij Ambarawa

 

In 1873 werd het Spoorwegstation Ambarawa gebouwd op een oppervlakte van 127.500 m² land.

De hoogtijdagen van het station in Ambarawa, toen bekend onder de naam
Willem I station, eindigden met het opheffen van de Ambarawa - Kedungjati - Semarang dienstregeling.

1. Magelang - Ambarawa, gestopt in 1967
2. Magelang - Parakan, gestopt in 1973
3. Yogya - Magelang, gestopt in 1974
4. Kedungjati - Ambarawa, gestopt in 1977

Met het opheffen van het Ambarawa Station, besloot de Gouverneur van Midden-Java, Dhr. Soepardjo Roestam, en het hoofd van de spoorwegen in Midden-Java , Dhr. Soeharso, om een spoorwegmuseum in het complex van het station te vestigen.

Dit museum werd gerealiseerd in 1976, voornamelijk met het doel om een grote keur aan stoomlocomotieven te behouden.

Deze locomotieven  hadden dienst gedaan op het 1.067 mm spoor van de Indonesische Staatsspoorwegen (Perusahaan Negara Kereta-Api, PNKA) en werden vervangen door diesellocomotieven die moderner en efficiёnter waren.
De locomotieven - 21 in getal van Engels, Zwitsers, Duits en Nederlands makelij - staan nu in de open lucht tentoongesteld op een complex naast het station.
Dit station was van origine een overstapstation van de 1.435 mm zijlijn van Kedungjati naar het noordoosten en de 1.067 mm lijn naar Yogyakarta via Magelang naar het zuiden.
Deze verschillende spoorbreedten kunt u nog steeds zien aan beide kanten van het station.

Enkele gegevens met betrekking tot de locomotieven:

1.   De lichtste locomotief is de B2014, Beyer Peacock - Manchester, met een 
      gewicht van 17,1 ton.
2.   De zwaarste, CC5029, Winterthur - Zwitserland, 13 ton. Tenderloc.
3.   De kortste, B2014, Beyer Peacock - Manchester, 5,79 meter.
4.   De langste, CC5029, CC5029, Winterthur - Zwitserland, 19,9 meter,
5.   De meest recente, CC5029, CC5029, Winterthur - Zwitserland, bouwjaar
      1928.
6.   De oudste, C1140, Hartmann Chemnitz - Duitsland,  bouwjaar 1891.
7.   De traagste, B2014, Beyer Peacock - Manchester, 35 km/u.
8.   De snelste, C2821, Henshel Hassel - Duitsland,  90 km/u.
9.   De minst krachtige, B2014, Beyer Peacock - Manchester, 200 PK.
10. De krachtigste, CC5029, Winterthur - Zwitserland, 1190 PK.

Literatuur voor verder lezen:

- BALLEGOOIJEN DE JONG, M., Spoorwegstations op Java.

Volgende pagina ˃˃

Link: The Ambarawa Railway Museum
        Slideshow